خورد كه من بشما خير خواهم و دوستيم بشما خالص و بىشائبه است . نصح * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى الله تَوْبَةً نَصُوحاً . . . ) * تحريم : 8 . نصوح بفتح اوّل بمعنى فاعل و نصيحت كننده است توبه نصوح آنست كه شخص را نصيحت مىكند ديگر بگناه باز نگردد در اقرب الموارد گفته : « النّصوح : النّاصح » در صحاح و قاموس توبه نصوح را توبه صادقه گفته است راغب توبه محكم نيز گفته است بهر حال توبه نصوح آنست كه عود بر گناه در آن نباشد . در مجمع آمده كه معاذ بن جبل گفت : يا رسول اللَّه توبه نصوح چيست ؟ فرمود : « أن يتوب التّائب ثمّ لا يرجع فى ذنب كما لا يعود اللبن الى الضرع » يعنى توبه كند بعد بگناه برنگردد چنان كه شير به پستان باز نميگردد . در كافى از ابو الصباح كنانى نقل كرده كه از حضرت صادق عليه السّلام از توبه نصوح پرسيد فرمود : « يتوب العبد من الذنب ثمّ لا يعود فيه » . نصر : يارى . « نصر المظلوم نصرا : اعانه » . * ( أَلا إِنَّ نَصْرَ الله قَرِيبٌ ) * بقره : 214 . آگاه باشيد كه يارى خدا نزديك است نصرت نيز مانند نصر است و بقول قاموس نصور نيز مصدر است . و چون با « على » و « من » بمفعول دوّم متعدى شود معناى نجات ، خلاص كردن و غلبه ميدهد * ( وَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ ) * بقره : 250 . يعنى ما را بر قوم كافر پيروز گردان و از آنها خلاصمان كن . در اقرب الموارد آمده : « نصر فلانا على عدوّه و منه : نجّاه منه و خلَّصه و اعانه و قوّاه عليه » على هذا آن در آياتى مثل * ( وَيا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ الله إِنْ طَرَدْتُهُمْ ) * هود : 30 . بمعنى نجات و خلاص است يعنى : اى قوم كى مرا از عذاب خدا نجات ميدهد اگر آنها را طرد كنم . انتصار : انتقام . در صورتى كه با « من » متعدى شود « انتصر منه : انتقم » چنان كه در صحاح و اقرب و قاموس گفته است . در مفردات آن را طلب نصر گفته در اقرب آن را در صورت